ارتباط بین کیفیت پایین هوا و آریتمی قلبی


بر اساس گزارش ها جام جم آنلاینآنها دریافتند که خطر ضربان قلب غیرطبیعی، به نام آریتمی بطنی، حتی در روزهایی که میانگین کیفیت هوا اندکی کاهش می یابد، افزایش می یابد.

در این مطالعه، از یک کاردیوورتر-دفیبریلاتور (ICD) کاشته شده برای نظارت بر آریتمی یا ضربان قلب استفاده شد.

به گفته محققان، «این دستگاه‌ها مانند بسیاری از ضربان‌سازها، نه تنها برای درمان آریتمی، بلکه برای کنترل ضربان قلب در 24 ساعت شبانه‌روز، دستگاه‌های بسیار خوبی هستند. بنابراین، آنها ابزاری ایده آل برای مقایسه پروفایل های آریتمی با داده های ایستگاه پایش کیفیت هوا هستند.

سازمان بهداشت جهانی تخمین می زند که کیفیت هوا 5 میکروگرم بر متر مکعب PM 2.5 یا کمتر است.

دکتر آلسیا زانی، سرپرست تیم تحقیقاتی دانشگاه پادوا در ایتالیا گفت: در روزهایی که آلودگی هوا زیاد است، شاهد افزایش آریتمی در بیماران مبتلا به آریتمی هستیم. بنابراین تصمیم گرفتیم غلظت آلاینده های هوا را در روزهایی که بیماران آریتمی داشتند با میزان آلودگی در روزهای بدون آریتمی مقایسه کنیم.

این مطالعه فعالیت ICD را در 146 نفر که از ژانویه 2013 تا دسامبر 2017 کاشته شده بودند، ردیابی کرد. از این گروه 67 نفر آریتمی بطنی داشتند و 79 نفر نداشتند.

این مطالعه نشان داد که افزایش PM2.5 به ازای 1 میکروگرم در متر مکعب با افزایش 1.5 درصدی در خطر آریتمی مطابقت دارد.

هنگامی که PM 2.5 به میزان 1 میکروگرم در متر مکعب در یک هفته افزایش یافت، آریتمی های بطنی 2.4٪ بیشتر بود.

این مطالعه بر لزوم طبقه بندی آلودگی هوا به عنوان یک عامل خطر برای سلامت قلب و عروق تاکید می کند.

به گفته محققان، آلودگی هوا، مانند سایر عوامل خطر بیماری های قلبی عروقی مانند سیگار کشیدن، فشار خون بالا یا کلسترول بالا، باید در نظر گرفته شود.

منبع: مهر