تأثیر دارو بر بقای بیماران مبتلا به سرطان مثانه


گزارش جام جم آنلاینمحققانی که گروهی از بیماران مبتلا به سرطان مثانه را پس از جراحی با آتزولیزوماب درمان کردند، دریافتند بیمارانی که خون آنها حاوی DNA تومور در گردش (ctDNA) است، به این نوع درمان پاسخ بسیار خوبی می‌دهند.

این مطالعه بخشی از فاز سوم یک کارآزمایی بزرگ به نام IMvigor010 است که به بررسی این موضوع می‌پردازد که آیا دادن آتزولیزومب به بیماران به مدت یک سال پس از جراحی مثانه می‌تواند بقای بیمار را بهبود بخشد. محققان این بیماران را با گروهی از بیمارانی که هیچ درمان دیگری پس از جراحی دریافت نکردند، مقایسه کردند.

اگرچه این مطالعه تفاوت معنی داری در تخمین بقای کلی بین دو گروه درمانی پیدا نکرد، اما محققان دریافتند که زیرمجموعه ای از بیماران ctDNA مثبت با دریافت آتزولیزومب بهبود قابل توجهی نشان دادند. این مزایا شامل افزایش نرخ بقا بود که در بیماران ctDNA منفی مشاهده نشد.

علاوه بر این، محققان دریافتند که بیمارانی که ctDNA مثبت بودند اما پس از درمان با اتزولیزومب ctDNA منفی شدند، در نهایت پیش آگهی خوبی داشتند.

ctDNA شامل قطعات DNA به جا مانده از سلول های سرطانی و تومورهایی است که در خون یافت می شوند.

اگرچه ctDNA گهگاه به عنوان یک نشانگر زیستی امیدوارکننده و کم تهاجمی در انکولوژی بالینی ظاهر شده است، اما هنوز به طور گسترده برای تشخیص و درمان سرطان استاندارد استفاده نمی شود. این روش شامل تعیین توالی ژن های خاص تومور برای هر بیمار است، بنابراین زمان بر و نسبتاً گران است.

پروفسور یورگن گشوند، استاد دانشگاه فنی مونیخ (TU Munich)، گفت: قبلاً می دانستیم که بیماران ctDNA مثبت در مقایسه با بیماران ctDNA منفی، پیش آگهی بدی دارند. اما این اولین بار است که می توانیم نشان دهیم که با ایمونوتراپی می توانیم سیر بیماری را با توجه به وضعیت ctDNA بیمار تغییر دهیم.

وی افزود: اگر بتوانیم نشان دهیم که فعالیت دارو با وضعیت ctDNA مرتبط است و بیماران پرخطر از آن بهره مند می شوند، می توان گفت که این دارو به مرور زمان روند مراقبت های استاندارد را تغییر داده و در نهایت میانگین هزینه آزمایش ctDNA را کاهش می دهد.

پروفسور مورگان روپره یکی از محققان این پروژه گفت: در زمینه پزشکی شخصی سازی شده نه تنها از شاخص های بالینی بلکه از شاخص های مولکولی نیز استفاده می شود. بنابراین، تجزیه و تحلیل ctDNA بسیار جالب است. انجام این کار با فناوری‌های جدید نسبتاً آسان است و به این معنی است که می‌توانیم زیرمجموعه‌ای از بیماران را انتخاب کنیم که به احتمال زیاد پاسخ مثبت می‌دهند.

گام بعدی تحقیقات آینده در کارآزمایی IMvigor011 خواهد بود که پس از این نتایج دوباره طراحی شد. این مطالعه، شامل 500 شرکت‌کننده، نمونه‌های ctDNA را بیشتر ارزیابی کرده و اثر آتزولیزومب را با دارونما پس از جراحی مقایسه می‌کند.

روپرت افزود: “این یافته های قوی نشان می دهد که ctDNA پتانسیل بالایی برای نظارت بر بیماران و انتخاب موثرترین درمان برای آنها ارائه می دهد.”

منبع: ایسنا