غربالگری از طریق یک بحران مخرب


هتک حرمت و توهین مدیر موزه به رئیس سازمان سینمایی و هیأت ارزیابی و نظارت سینما و هیأت پروانه نمایش و غیره.

هجمه های خشونت آمیز به اینکه چرا مدیر موزه سینما با وجود پروانه نمایش فیلم اجازه نمایش در یکی از سه سینمای موزه سینما را نمی دهد.

این میزان بی اخلاقی روز به روز بیشتر می شد، فارغ از اینکه فیلم به صلاحدید مدیر سالن در سالن نمایش داده می شد یا نه.

در حالی که مدیر سالن با توجه به سلیقه مخاطب منطقه، بافت اجتماعی، عوامل اقتصادی و در نهایت بر اساس قضاوت کارشناسی یا شخصی خود تصمیم می گیرد که فیلم را برای نمایش در سالن تحت مدیریت خود نمایش دهد. گویی یک کالای قانونی در بازار وجود دارد و هر فروشگاه و خرده فروشی به صلاحدید خود تصمیم می گیرد که آن را عرضه کند یا نه.

از سوی دیگر با تغییر مدیریت در موزه فیلم، فضای موزه برای رسیدن به جایگاه فرهنگی موزه ها یعنی تبدیل شدن به مکانی امن برای خانواده با محوریت آموزش مخاطب برنامه ریزی شده است. طبیعتا سینماهای موزه نیز به مکانی امن برای فیلم های خانوادگی تبدیل شده است.

در این ساختار خانواده با خیال راحت در فضای فرهنگی مورد نظر قدم می زند و با کودک و نوجوان در فضای امن فرهنگی به تماشای فیلم می نشیند.

از طرفی مدیر موزه با تغییر برنامه نمایش فیلم های توافق شده قبلی نشان داده است که برای ایجاد چنین فضایی تلاش زیادی می کند.

الفازار علیرغم نگاه صالح و شریف به معضل اجتماعی و نقد قوه قضائیه در زمره بینندگان بالای 61 سال قرار می گیرد (البته به دلیل مشکلات پنهان اخلاقی و خشونت باید به بینندگان بالای 81 سال توجه کرد. بنابراین خانواده عملاً از بینندگان حذف می شود و محدوده های سنی مختلف را تعیین می کند.

اما گاهی اوقات سالن‌های سینمایی که مورد استقبال قرار نمی‌گیرند یا بابت تبلیغات علمی ضرر می‌کنند، برای جبران آن به شبیه‌سازی سایبری ارزان قیمت فیلم خود متوسل می‌شوند و سعی می‌کنند فیلم را توقیف کنند و به‌طور غیرواقعی بر امکان توقیف یا تغییر موضوع تاکید می‌کنند و برای جذب بیننده، حاشیه‌سازی می‌کنند. در سالن به نظر می رسد شکایت توزیع کننده علف های هرز و مدیر موزه فیلم مبنی بر تبدیل یک موضوع حقوقی به دعوای شخصی برای سرپوش گذاشتن بر فریادهای مخرب فضای مجازی بوده و در غیر این صورت اقدامات مدیر موزه کاملا قانونی است.

واقعیت این است که تماشای این ناآگاهی و حاشیه سازی بدون پیگرد قانونی یعنی زمانی که هیچ جای دنیا خانواده ها به اندازه مخاطب ایرانی در مقابل رسانه های مخرب آسیب پذیر نیستند.