مونولوگ سخت ترین تکنیک برای یک بازیگر است


آناهیتا خسروی درباره جذابیت شخصیت «ممدو» برای بازی در سریال «ده سایه» صحبت کرد.

به گزارش خبرنگار تئاتر صبا، آناهیتا خسروی بازیگر فیلمنامه و کارگردان فیلم «ده سایه». مریم یاسین زاده و تولید احسان حاجی پور تا 31 سپتامبر پردیس تئاتر سپند روی صحنه بود که در این اثر در نقش ممدو که در جامعه ای روستایی به دنیا آمده بود ظاهر شد. در اپیزودی که آناهیتا خسروی بازی کرد، دغدغه های «ممدو» در بحبوحه هشت سال پاسداشت مقدس به نمایش درآمد.

آناهیتا خسروی در گفتگو با خبرنگار صبا درباره دلایلی که باعث شد تا نقش «ممدو» در نمایش «تن سایه» را بپذیرد، گفت: جنگنده بودن این شخصیت، تاثیرگذاری و قدرت او در برابر ناملایمات و طنز. در مواجهه با رنج پنهانی که او متحمل می شود، این همان چیزی است که من را در نگاه اول جذب این شخصیت کرد.

انسانیت ویژگی مشترک همه مردم است

بازیگر سریال «مسافران شیکاگو» درباره چالش هایی که این شخصیت می تواند برای او در بازیگری ایجاد کند، گفت: من همیشه به دنبال نقش هایی هستم که با خودم متفاوت باشند و من را به چالش بکشند و بتوانم لحظات پنهان را کشف و آشکار کنم. وجودم در آنهاست تا بتوانم نقش را به بهترین شکل ممکن ایفا کنم. «ممدو» مملو از احساسات متفاوت از هر دو طرف زن و مرد و پر از سرکوب هایی است که هر یک از ما فارغ از بحث جنسیتی در جامعه، بدون توجه به این که انسان هستیم و انسانیت امر مشترک است، با آن روبرو هستیم. مخرج. همه ما از جنسیت خود جدا هستیم. وظیفه این نقش برای من یافتن جنبه مردانه خود و آن جنگجوی پنهانی است که در درونم رخنه کرده است. همین باعث جذابیت این شخصیت برای من شد و آنها را از خودم بیرون آوردم و به تماشاگر نشان دادم. همچنین مواجهه با تابوهایی که از بیرون به این شخصیت، خوب یا بد تحمیل می شد و باید برطرف می شد، از جذابیت های او بود.

بازیگر نمایش «سفر به آینده» به تشریح جنبه جامعه شناختی شخصیت «ممدو» پرداخت و خاطرنشان کرد: در جامعه امروزی به دلیل شرایطی که در آن زندگی می کنیم، بسیاری از مشاغل مفهوم زنانه یا مردانه خود را از دست داده اند و زنان. و مردان باید در کنار هم کار کنند، با هم کار کنند تا بتوانند زندگی را با هم بگذرانند. من به شخصیت ممدو فراتر از مقاله اش نگاه کردم. من به علایقی فکر کردم که هر زن می تواند داشته باشد و با توانایی های او مطابقت داشته باشد. همچنین به قدرتی که در روح لطیف و لطیف زن نهفته است که به اشتباه از آن به شجاعت تعبیر می کنیم.

هیچ وقت به ترنسجندر شدن فکر نکردم

بازیگر فاوست در سال ۲۰۱۶ با تشریح راهکارهایی که برای متمایز کردن این شخصیت از نمونه‌های مشابه شخصیت‌های تراجنسیتی در نمایش‌های دیگر استفاده کرده است، گفت: فکر می‌کنم همه ما زن‌ها جنبه مردانه و همه مردان جنبه زنانه داریم. که افلاطون در کتاب «ضیافت» آن را بسیار زیبا بیان کرده است. جستجوی من برای جنبه مردانه خودم با شخصیت پردازی «ممدو» در نمایشنامه شکل گرفت، به همین دلیل کمی از شیطنت های دوران کودکی ام، زمانی که هنوز جنسیت را نمی فهمیدم، یاد کردم. برای عشقم از درخت توت بالا بروم و از خوردن توت دست برندارم، حتی اگر دستم زخمی باشد. چون همیشه دوست داشتم قلدر باشم و هیچکس جرات نمی کرد مرا اذیت کند. تأمل در همه اینها به عنوان خود آناهیتا خسروی به من کمک کرد تا در جنبه مردانه خود جسورتر باشم و نقشی باورپذیر ارائه کنم. نقشی که امیدوارم با سایر ترنس ها متفاوت بوده باشد.

بازیگر سریال «کلنل» خاطرنشان کرد: در واقع هیچ وقت به ترنس بودن فکر نمی کردم، بلکه به زنی فکر می کردم که با وجود همه زنانگی اش، دوست دارد کارهایی انجام دهد که دیگران انتظار ندارند. چیزهایی که جنسیت می شوند بدون اینکه جنسیت داشته باشند.

مونولوگ سخت ترین تکنیک برای یک بازیگر است

بازیگر نمایش «آدم آدم» توضیح داد: تک شناسی و اپیزودیک بودن نمایش «ده سایه» باعث نمی شود که بازیگر ترسی داشته باشد که ممکن است مخاطب اثر را دنبال نکند و آن را دوست نداشته باشد. اگر خوب بازی کند می تواند به بهترین شکل تماشاگر را پشت سر بگذارد. همچنین اگر عملکرد خوبی نداشته باشد صددرصد مخاطب را خسته می کند. بنابراین این دغدغه برای بازیگران همیشه وجود دارد و به بازیگر کمک می کند تا تمام تلاش خود را برای ارائه بهترین بازی خود انجام دهد و رضایت مخاطب را جلب کند.

صداپیشه «خاله وزغ» درباره برنامه های خود برای آینده گفت: برنامه های من برای آینده با توجه به اینکه سینماها با گذشت حدود 3 سال از شیوع کرونا به طور کامل افتتاح شده اند و اجراها مثل گذشته ادامه دارد، این است. که تا حد امکان در من فعالیت تئاتری دارم. البته بعد از 18 سال تحصیل و کار در تئاتر، بیشتر به بازی در سینما علاقه دارم. همیشه می گویم دوست دارم آنقدر سرم شلوغ باشد و آنقدر نقش های متفاوت بازی کنم که روزی یک ساعت خواب را از دست بدهم. چون برای من هر نقشی یک تجربه زیسته است که در آن خودم را بهتر می شناسم و سعی می کنم آدم بهتر و تاثیرگذاری تری شوم.

آناهیتا خسروی در سخنان پایانی خود گفت: بازیگری برای من مانند هوایی است که تنفس می کنم و امیدوارم بازیگری راه تنفس و زندگی من برای همیشه باشد.

فرزاد جمشیددانی

انتهای پیام/