نمی شود با چیدمان تئاتر کار کرد


وی درباره این نمایش و نحوه اجرای آن به جام جم گفت: همانطور که می دانید این نمایش مقابل تاج روی صحنه رفت و در سالن عباس جوانمرد خانه تئاتر به نمایش درآمد. سالن تئاتر سالن محدودتری بود، اما سالن ایرانشهر سالن بازتر با فضای بیشتر و بیشتر است. آن اجرا سه سال پیش اولین اجرای ما بود و همیشه در اجرای دوم و سوم و … که مدتی از اجرا می گذرد باید سعی کنیم از این اجرا پرهیز کنیم، یعنی بازیگر می خواهد همان نقشی را بازی کند که خودش دارد. بازی کرد. اشتباه است، یعنی تقلید از اجرای اول اشتباه است و تاثیر بدی دارد.

وی با اشاره به اینکه در این نمایش نسبت به نمایش اول تغییراتی در بازی خود و بازیگران ایجاد شده است، گفت: با توجه به اینکه قبلا اجرا شده و برخی کارها، دیالوگ ها و برخی حرکات مستر شده است، نیازی به انجام مجدد آنها نیست. . و سخت کار کن میزی نبود و طبیعتاً راهی هم نمی شد، اما بچه ها خودشان سعی می کردند به آن برسند. همچنین با توجه به شرایط تمرین در اجرای قبلی، حداقل هفت تا هشت روز فرصت داشتیم تا با این امکانات، فضای صحنه و نورها تمرین کنیم. اولین شب اجرای ما، اولین شبی بود که اجرایمان را از ابتدا تا انتها فیلمبرداری کردیم و اصلاً تمرین سبک نداشتیم.

ایرج راد ادامه داد: سخنرانی عصر اول پس از بررسی هیات نظارت انجام شد. در شب اول اجرایمان نمایش را از ابتدا تا انتها اجرا کردیم و به کار لطمه زد و این اتفاق در سال های اخیر در همه تئاترها می افتد. ما حتی پنج دقیقه هم برای تعویض وسایل نداشتیم. او به گروه بعدی می آید. وقتی در یک روز هفت اجرا در یک سالن اجرا می شود، در نهایت این مشکلات به وجود می آید. برای تمرین نورپردازی، دکور و تمرین لباس باید حداقل دو یا سه روز سالن داشته باشیم تا بتوانیم کار را به درستی آماده و اجرا کنیم. این شرایط تقریباً شبیه شرایط جشنواره است که در جشنواره ای در همان شب اجرا، این امکان را دارند که چراغ ها را خاموش کنند و گروه بدون تمرین نور و دکور جلوی تماشاگران اجرا کند و بعد از آن. وسایل را جمع کنید و گروه بعدی برای شروع وارد می شود. با اسپویل کردن نمی توان تئاتر کرد.
وی درباره تغییرات ایجاد شده در نمایش در تولید جدید از جمله تغییر بازیگر نقش کارل، گفت: چون نقش کوتاه است، تاثیر چندانی در برنامه بازی ها نداشته است، اما باز هم از آنجایی که این بازیگر تازه واردی بود، خواه ناخواه به خاطر این دگرگونی در کل تغییراتی ایجاد شد، این هم طبیعی است، اما یک سری تغییرات توسط آقای سلیمی انجام شد.

آقای سلیمی دوست داشتند از آینه استفاده کنند تا تصویر بیننده در آن بیفتد یا بیننده خودش را در آن ببیند که البته اینطور نشد. یا دوست دارد وقتی کشوها باز می شود این میز نور ساطع کند که این نور چهره بازیگر را از نمای نزدیک نشان دهد، یعنی واضح تر شود یا اینکه بازیگر تصویر خود را در این آینه ها ببیند. . این فرصت طبیعتا به دلیل شرایط موجود و فرصت های محدودی که وجود داشت به وجود نیامد. اما باز هم چیزهای دیگری تغییر کرد، مثلاً ورودی و خروجی ها، در نمایش اول ورود و خروج ما فقط از یک مکان شکل می گرفت که در اصلی بود.

حالا از هر جایی می توانند بیایند و بروند و آن در بسته است تا آخرین لحظه که از آنها می خواهند آن در را باز کنند و از هر جایی می آیند. چقدر روی مخاطب تاثیر گذاشته، هنوز نظری نپرسیده ایم و حالا رسانه های تبلیغاتی عجیب هستند. قبلا تبلیغات با نصب یک سری پوستر و پخش جزوه و جزوات دیگر انجام می شد. یادم نیست سالن با همین مجموعه پر شده باشد، اما الان تبلیغات فرق کرده است.