12 جولای 1998; اولین قهرمانی خروس ها



تعداد بازدید: 2

در فینال این جام در حضور 80 هزار تماشاگر در ورزشگاه سنت دنیس فرانسه، فرانسه با 3 گل برزیل را شکست داد و برای اولین بار قهرمان جام جهانی شد.

با به صدا درآمدن سوت نیمه اول، زیدان با دو ضربه سر فوق العاده خروس ها را به پایان رساند. دو گل تاثیرگذار از بهترین فوتبالیست جهان. دو سر سنگین که حتی به کلودیو تافارل دروازه بان معروف برزیلی اجازه حرکت نداد.

گزارشگر آن فینال برای ایرانی ها جواد حبانی بود. در بیست و چهارمین سالگرد آن فینال، به سراغ آقای جواد رفتیم تا از حال و هوای آن بازی خاطره انگیز بگوید: «تصمیم گرفتیم روز فینال به ورزشگاه برویم. ما کارت شناسایی فیفا داشتیم اما گفتند باید بلیت هم بگیری. این تنها مسابقه ای بود که باید برای آن بلیط تهیه می شد. در مقر فیفا بلیط گرفتیم و به بازی رفتیم. وقتی لیست تیم ها را به ما دادند، غوغایی به پا شد. نام رونالدو در لیست برزیل نبود. برای همه جای تعجب بود که چرا او در بازی فینال حضور نداشت. در عوض، زاگالو دانیلسون را در تیم ملی برزیل قرار داد. نیم ساعت قبل از بازی لیست را از خبرنگاران گرفتند و نام رونالدو را در ترکیب دیدیم. الان چه اتفاقی افتاد؟ رونالدو به خاطر اتفاقات حاشیه ای که بین او و نامزدش رخ داد، روز بدی را پشت سر گذاشت. او حتی صبح روز بازی در یکی از هتل های برزیل غش کرد و به بیمارستان منتقل شد. حالا نمی‌خواهم زیاد درباره‌اش حرف بزنم، مبادا گفتگو به بیراهه برود. اما آن شب رونالدو نیمه هوشیار و نه کاملا آماده وارد بازی شد. از طرفی دعوای بزرگی بین نایک و فدراسیون برزیل به وجود آمد که رونالدو باید در تیم باشد. بالاخره آنها اسپانسر برزیل بودند. به نظر من مسئله رونالدو نقش زیادی در شکست برزیل داشت. البته نمی توان منکر قدرت تیم ملی فرانسه شد. با اِمه ژاک به عنوان سرمربی، آنها با بارتز، آنری، تورام، دشان، پتی، زیدان و غیره نیروی بزرگی بودند. برزیل را نابود کردند. آنها بازی را 3-0 بردند. زیدان دو گل زد و پتی یک گل. یادم هست 10 دقیقه مانده به پایان مسابقه روی اسکوربورد ورزشگاه مدام برای فرانسوی ها نوشته می شد که میهمانان خارجی در ورزشگاه حضور دارند. با توجه به ترافیک آنها یکی دو ساعت صبر کنید و سپس جشن بگیرید. آنها تاکید کردند که فرصتی برای جشن وجود دارد. منتظر باشید تا خارجی ها به هتل یا فرودگاه بروند. واقعا این اتفاق افتاد. برام جالب بود بعد از بازی اصلاً در ترافیک گیر نکردیم. فرهنگ خوب تماشاگران فرانسوی را نشان داد. یادم می آید دو سه ساعت بعد از بازی در خیابان شانزه لیزه و دیگر میادین و خیابان های اصلی شهر غوغایی به پا شد.

فرانسه این بازی را 3-0 برد. درست 24 سال پیش در چنین روزی، 12 جولای 1998، فرانسوی ها آن شب را تا صبح نخوابیدند. درست مثل کاری که بعد از شکست دادن آمریکا در همان جام انجام دادیم. جام جهانی 1998 مانند فوتبال فرانسه خاطرات خوبی را برای فوتبال ایران زنده کرد. رسیدن به جام جهانی بعد از 20 سال، کسب اولین پیروزی تاریخ فوتبال ایران در جام جهانی و دو بازی درخشان مقابل یوگسلاوی و آلمان در مرحله گروهی. ایران در آن تورنمنت تیم قابل احترامی بود. آنقدر خوب که بلاژویچ سرمربی کرواسی گفت اگر یوگسلاوی ایران را شکست می داد یک توپ فوتبال را قورت می داد!

گروه ورزشی